هر کسی که برای دیگران معامله میکند، از یکی از این سه راه کار میکند. هر کدام شکلِ متفاوتی از اعتماد و ریسک دارد، و تفاوتشان فقط فنی نیست: تعیین میکند اگر چیزی خراب شود چه کسی زیرش می‌ماند. این مطلب سه روش را کنارِ هم می‌گذارد.
روش اول: پولِ مشتری در حسابِ تو
مشتری ارز را به حسابِ تو می‌فرستد و تو معامله می‌کنی.
برای مشتری: هر چیزی که پیش بیاید، پولش دستِ یک نفر است. اگر آن نفر اشتباه کند، هک شود یا نیتش عوض شود، راهی ندارد.
برای تو: مسئولیتِ نگه‌داری، حسابداریِ دقیق و موضوعاتِ حقوقی با توست. هر اختلاف مستقیم به خودت برمی‌گردد.
روش دوم: حسابِ مشترک یا دادنِ رمز
مشتری نام کاربری و رمزِ حساب صرافی‌اش را به تو میدهد تا واردش شوی.
برای مشتری: این خطرناک‌ترین حالت است. کسی که رمز و کدِ تأیید را دارد می‌تواند نشانیِ برداشت اضافه کند و همه‌چیز را ببرد. صرافیها هم معمولاً دادنِ حساب را در قوانینشان ممنوع کرده‌اند.
برای تو: اگر چیزی گم شود، نمی‌توانی ثابت کنی کار تو نبوده است.
این روش را به هیچ‌کس توصیه نمی‌کنم.
روش سوم: کلیدِ API بدون دسترسیِ برداشت
مشتری در صرافیِ خودش یک کلید می‌سازد که فقط اجازهٔ خرید و فروش دارد، و آن را به سرویس میدهد. پول در حسابِ خودش می‌ماند.
برای مشتری: کلید نمی‌تواند پول را بیرون ببرد. بدترین حالتِ ممکن معاملهٔ نامناسب است، نه برداشت. با بستنِ کلید به IPِ مجاز هم خطرِ لورفتنِ کلید کم می‌شود.
برای تو: پولی دستت نیست، پس مسئولیتِ نگه‌داری نداری. کارت مدیریتِ مشتری است.
نکته: ریسکِ بازار در هر سه روش یکی است. کلید جلوی ضرر را نمی‌گیرد؛ فقط جلوی خارج‌شدنِ پول را می‌گیرد.
مقایسهٔ کنارِ هم
| پول در حسابِ تو | رمزِ حساب | کلیدِ API بدون برداشت | |
|---|---|---|---|
| پول کجاست | حسابِ تو | حسابِ مشتری، ولی تو واردش می‌شوی | حسابِ مشتری |
| اگر کلید یا رمز لو برود | پولِ همه در خطر | برداشتِ کامل ممکن است | معاملهٔ ناخواسته، نه برداشت |
| مشتری از کجا قطع میکند | از تو می‌خواهد پولش را برگردانی | رمز را عوض میکند | کلید را پاک میکند |
| مسئولیتِ نگه‌داری | با توست | مبهم و خطرناک | با تو نیست |
| قابلِ اثبات‌بودنِ کارِ تو | وابسته به دفترِ خودت | سخت | در حسابِ خودِ مشتری دیده می‌شود |
چطور مشتری باید بفهمد کدام روش را به او پیشنهاد کرده‌اند
سه سؤال بپرس:
- پولم کجا نگه داشته می‌شود؟ جواب درست: در حسابِ خودم.
- چه دسترسی‌ای می‌خواهید؟ جواب درست: خواندن و معامله، نه برداشت.
- کلید را به IP مشخصی ببندم؟ جواب درست: بله.
اگر جواب‌ها مبهم بود، همان جواب است. نشانه‌های بیشتر در چطور ربات ترید کلاهبردار را بشناسیم آمده است.
اگر می‌خواهی روش سوم را راه بیندازی
برای مشتری: کلید API بدون دسترسی برداشت و IP مجاز در کلید API. برای خودت، به‌عنوانِ کسی که چند مشتری دارد: چطور سرمایهٔ چند مشتری را مدیریت کنی.
سؤال‌های رایج
روشِ سوم هم ریسک دارد؟
بله، ریسکِ بازار. بازار ممکن است برود پایین و ابزار هم در آن موقع ضرر کند. تفاوت این است که پول بدون اجازهٔ مشتری از حسابش خارج نمی‌شود.
اگر مشتری بخواهد کلید را پس بگیرد؟
کلید را در صرافیِ خودش پاک میکند و ابزار همان لحظه دسترسیاش را از دست میدهد. به اجازهٔ ما یا تو نیاز نیست.
این روش برای همهٔ صرافیها یکی است؟
اصلش بله، ولی نام و محلِ گزینهها در هر صرافی فرق میکند. مثالِ کامل برای بیتیونیکس در آموزش ساخت API بیتیونیکس آمده است.
برای شروع چه کنم؟
درخواستِ پنل بفرست؛ ما بررسی میکنیم و اگر مناسب بود قرارداد میبندیم. توضیحِ امنیتیِ موتوتریدر هم در صفحهٔ امنیت است.
پنلِ مدیریتِ مشتری را ببین درخواست می‌فرستی؛ ما بررسی میکنیم، با هم صحبت و قرارداد میبندیم و بعد پنل را در اختیارت می‌گذاریم.این مطلب آموزشی است و توصیهٔ مالی نیست. معامله در بازارِ ارز دیجیتال ریسک دارد و ممکن است بخشی از سرمایه از دست برود. عملکردِ گذشته تضمینِ آینده نیست و تصمیمِ نهایی با خودِ توست.